1- 11 - 2011, door Nike Stam vestigingsmanager

Geloof het of niet, maar in de brugklas zat ik al in de zenuwen voor mijn eindexamen wiskunde (wat dus pas over 6 jaar zou plaatsvinden!). Op de basisschool was ik altijd ontzettend slecht geweest in rekenen; breuken zag ik vliegen, delingen schreef ik te scheef op en met verhaalsommen moest je bij mij helemaal niet aankomen. Vandaar dat ik toch met knikkende knieën mijn eerste wiskundeles binnenging. En inderdaad, ik snapte er niks van. Goed, slecht verhaal tot nu toe, zullen jullie denken, zit hier ook nog een rode draad in? Nou, ja, eigenlijk wel. Ik ontdekte namelijk, dat als ik in het weekend de sommen die ik niet snapte nog een keer maakte, ik al veel meer snapte dan de eerste keer. Elke som die ik niet snapte deed ik in het weekend nog een keer over en voilà, het resultaat was dat ik ze wel snapte (zonder enige hulp van buitenaf...dat voelt fijn joh!) Ik was dus geen wiskunde-analfabeet en kon met een beetje tandenbijten zelfs wiskunde snappen! Wat ik nou eigenlijk wil zeggen is dat angst soms zo vast zit in je hoofd, dat je je er zelf niet meer van bewust bent dat het daar niet hoort te zitten, dat het onredelijk is. Dit kan ervoor zorgen dat je bijvoorbeeld juist niet je huiswerk voor dat vak gaat doen, omdat je bang bent fouten te maken. Maar zoals je ziet, kan het er ook voor zorgen dat je net een beetje extra geeft, en dat is dé manier om die angst te overwinnen. Want raad eens wat ik op mijn eindexamen wiskunde haalde.....een 9!

Commentaar (0)