Nippertjeswerk heeft zo zijn voordelen!

Is er iemand die in mei aan huiswerkbegeleiding begint? Het schooljaar is bijna voorbij: heeft het nog zin? Twee vragen, twee keer JA als antwoord... maar wel met een MITS erbij.

Ja, elk jaar zijn er genoeg leerlingen die aan nippertjeswerk doen: plotseling dringt door dat er íets moet gebeuren.

En ja, dat heeft zin. Mits de leerling zelf gemotiveerd is, want het wordt hard werken: elke dag, volgens een strak plan. Zonder garantie op resultaat, dat vraagt dus nog meer motivatie . En elk jaar ben ik trots op kanjers die alles op alles zetten, en daardoor ook nog eens heel belangrijke ervaringen opdoen. Ervaringen die zelfs het kwartje kunnen laten vallen voor de rest van de schooltijd:

  • Je merkt dat je best wel hard kunt werken, harder dan je zelf dacht. En dat die goede resultaten een geweldig gevoel geven.
  • Ook ánderen merken dat je hard kunt werken. Wanneer je een ‘bespreekgeval’ bent in de rapportenvergadering, telt de werkhouding zwaar… soms nog zwaarder dan de cijfers.
  • Je ervaart dat je in twee maanden tijd de achterstand van een half jaar inloopt… met iets meer werk toen was er niets aan de hand geweest.

-vervolg nieuwsbrief

  • Je doet het zelf. Het is fijn dat er een strakke structuur is, stilte om je te concentreren  en genoeg begeleiding om je te helpen als je even vastloopt, maar JIJ doet het werk. En dat lukt!

Als we ervan uitgaan dat er goed wordt lesgegeven, worden achterstanden meestal opgelopen door simpelweg te weinig huiswerk te maken, of op de verkeerde manier. Zonder achterstand heeft een leerling in mijn ervaring zo’n vijf maanden huiswerkbegeleiding nodig om alles goed op de rails te krijgen en studievaardigheden aan te leren.

Gaat een achterstandsleerling dus het volgend schooljaar ‘als vanouds’ aan de gang, dan is er geheid wéér zo’n inhaalslag nodig aan het eind. De leerling wil het  dit keer graag anders doen, maar heeft nog niet geleerd HOE. Er is immers door de hoge werkdruk geen kans geweest echt zelfstandig te leren plannen, de studievaardigheden aan te pakken en de leermanieren onder de loep te nemen. Dus hoe blij iedereen ook is met die Eindsprint: maak het karwei af met een Vliegende Start in het nieuwe schooljaar. Juist omdat het aan het begin van het schooljaar nog rustig is, juist omdat er  motivatie is door de ervaringen tijdens de inhaalslag, slijp je dan de gewoontes in om zelfstandig mee verder te kunnen tijdens de hele schooltijd. En daarna!

Beter leren? Vertaal het eerst eens in het Chinees!

leer_het_in_het_chineesVorig jaar heb ik een halve zomer besteed aan het ontwikkelen van de Studiekring online oudercursus Helpen met Huiswerk, in opdracht van het magazine J/M voor ouders. Het leek makkelijk: 15 afleveringen vullen met tips en trucs om je eigen kind te kunnen begeleiden. Maar welke tips en trucs zijn het belangrijkst? Over welke onderdelen kunnen ouders meer informatie gebruiken? Mijn lijstje groeide naar ruim negentig… en dat terugbrengen naar de essentiële basis was een soort gevecht.

En daarmee zat ik zelf meteen middenin een van de belangrijkste studievaardigheden: samenvatten. Zo moeilijk, wanneer alles belangrijk lijkt! Voor een leerling die met nieuwe stof te maken krijgt, lijkt dat natuurlijk helemaal niet te doen. Hoe kies je tussen belangrijk en net iets belangrijker? Elk onderdeel schreeuwt om aandacht: kies mij! Kies mij!

Lees meer...

Faalangst: hoe het niet moet

faalangst-reductietraining‘Mama, ik kan dit écht, écht niet. Ik háát werkstukken. Het lukt me gewoon niet.’ Ik schoot in de lach: mijn tienjarige dochter was al een tijdje bezig met de voorbereiding en wist inmiddels veel over het onderwerp. Slim kind dat met relatief weinig moeite mooie resultaten haalde op school. Als moeder zag ik haar talenten, maar bovenal geloofde ik in positieve feedback. Ik vertelde haar dus waarom ik lachte, en dat ik alle vertrouwen had dat dat werkstuk geweldig zou worden. Ik ‘bewees’ het door haar te herinneren aan eerdere gelegenheden waarbij ze onterecht onzeker was geweest. Ze was supergeweldig, en het was niet nodig hier tegenop te zien.

Lees meer...

leren-of-laten-leren

Leren of laten leren?!

Ik heb mijn oudste kinderen leren fietsen. Ik gaf ze een fiets met zijwieltjes, en stimuleerde ze erop te klimmen. Ik legde uit en hielp ze oefenen, naast me op de stoep. Ik duwde en paste mijn eigen tempo aan.  Zo kregen ze letterlijk de beweging onder de knie. Ik koos vervolgens het moment waarop de wieltjes eraf gingen en stimuleerde ze nog meer: Je kunt het best! En vervolgens rende ik me suf met een hand in hun nek totdat ze hun evenwicht konden bewaren. Yes! Kijk nou, los! Ik voelde me een supermoeder.

Mijn jongste kinderen daarentegen hebben zichzelf fietsen geleerd, binnen de vrijheid van het grote gezin. Geen andere stimulans dan nieuwsgierigheid en nabootsingsdrang, en in de schuur een step en een fietsje zonder zijwieltjes voor het grijpen.

Lees meer...

Een zoektocht naar discipline

Gisteravond vroeg ik het me ineens af: wat is discipline? Het woord valt nogal eens in klaagzangen over onderwijs, maar wordt er dan écht gevraagd om meer ‘tucht, onderwerping of geseling’? Of houden we het op ‘straf, gehoorzaamheid en orde’? Sommigen vinden zelfs dat ouderwets: zo stimuleer je leerlingen toch niet leergierig, onderzoekend en  zelfstandig te zijn?

Orde willen we wel, maar straffen ligt al gevoeliger. De ideale leraar zou door boeiende kennisoverdracht ‘als vanzelf’ het natuurlijk gezag hebben. Door dat idee zeg je eigenlijk dat discipline juist geen zaak van de docent is.

Lees meer...

Mag je leerlingen wel helpen bij het huiswerk?

helpen_bij_huiswerkHuiswerk hoort zelfstandig gemaakt te worden. Voorzeggen of dingen uit handen nemen, da’s dus geen helpen, maar opvoeden tot die zelfstandigheid juist weer wel. Daarmee is het een zaak van de ouders én van de docenten op school: samen.

Hoe zou een docent dat ook alleen kunnen doen? Een leerling zit bij het huiswerk thuis in een totaal andere situatie dan in de klas. Games en mobiele vrienden leiden af, zonder toezicht is discipline moeilijk en na een lange dag op school is er behoefte aan rust en vrijheid. De drang om de dingen zelf te bepalen en grenzen te verkennen is vaak groter dan de motivatie tot werken. De huiswerkwereld is van de leerling.

Lees meer...

De mazzel van moeilijk

moeijlijkSommige ouders lijkt alles mee te zitten. Hun kinderen doen het perfect op school zonder bemoeienis. Het ene na het andere mooie rapport komt op het stapeltje en de grootste zorgen lijken zaken als de voor- en nadelen van een extra vak voor het examen. Of de beste studiekeuze wanneer je overal goed in bent. Misschien stoort een ouder zich aan een kind dat niets uitvoert, maar als er dan toch zevens worden gehaald is het eigenlijk overbodig om te zeuren. Voor andere ouders lijken die verhalen soms luxeproblemen. Wat doe ik fout, dat het bij mij zo lastig gaat? Waarom heeft mijn kind alle pech?

Lees meer...

Rustig aan...we beginnen net!

Leerlingen krijgen op veel scholen tijd om in het studietempo te komen na de lange luie zomervakantie. Het schooljaar kent een zorgvuldige opbouw: de eerste weken wennen aan de nieuwe klas, de nieuwe mentor en soms zelfs de nieuwe school. Dingen van het jaar ervoor worden even opgefrist: daardoor beklijft de nieuwe stof beter.

Die methode wérkt, alleen zien we tijdens de huiswerkbegeleiding nogal eens dat niet elke leerling snapt dat de relatieve rust niet representatief is voor de rest van het jaar. Dat je tijdens dat opfrissen eerder geleerde stof herhaalt (en dus makkelijk een acht kunt halen), en dat je kunt zorgen dat je nu, met alle tijd van de wereld, de kans hebt geweldige begincijfers neer te zetten zodat je een eventuele latere uitglijder kunt compenseren.

Lees de volledige column...

Structuur voor ouders

afbeeldingStructuur. Heel belangrijk voor leerlingen. Maar de allereerste structuur van het nieuwe schooljaar kun je als ouder zelf zetten. Klaar zijn voor een nieuwe start houdt meer in dan kekke schoolspullen.

Ik herinner me aardig wat stressmomenten rond mijn eigen kinderen en school. Kleine stressmomenten: niet de zorgen over doubleren of slechte cijfers, maar simpelweg die onverwachte ouderavond waarvoor ik geen oppas had geregeld. Of een kind dat fluitend maar zonder verlichting door de donkere winterochtend wegfietste. Een ander kind, ziek op de bank om aandacht vragend, terwijl ik zocht naar die stomme schoolgids met het telefoonnummer om af te melden... waarom ligt internet er altijd uit als je het nodig hebt? En wáár is die huissleutel, schoolpas of rekenmachine gebleven… waarom worden ze trouwens pas gemist als ik ernaar vraag (en waarom vraag ik dat trouwens pas vijf minuten voor vertrek)?

Lees de volledige column

Lees! Lees! Lees!

stapel_boekenFAQLezen lijkt steeds meer een verplicht nummer te worden bij mijn leerlingen. Wat de literatuurlijst voor het eindexamen betreft kan ik me daar goed in verplaatsen... Hoewel ik mijn hele leven al niet zonder lezen kan (tot en met de achterkant van het cornflakespak, als ik niets beters heb), heb ik me destijds na het eindexamen plechtig voorgenomen NOOIT meer een verplicht boek te lezen. Niet volgehouden natuurlijk, da's lastig studeren, maar mijn weerzin was groot. Gelukkig sleet het na een lange literatuurloze vakantie...

Ik maak me een beetje zorgen over de leerlingen die nog niet aan de laatste loodjes bezig zijn. Van hen wordt een minimaal aantal gelezen werken per jaar verwacht... en voor velen is dat ook meteen het maximum. Geen tijd, zeggen ze. En dat klopt: die tijd gaat vaak op achter de computer. Enig idee hoeveel tijd dat betreft?

Lees meer...

Brugklasserwijsheid

Naardebrugklas

Elk jaar komt het terug als ‘nieuwsthema’: de rugklachten door zware boekentassen. Bij mij roept het een herinnering-met-een-glimlach op. Ooit, vlak voor mijn eerste brugklasschooldag, een discussie met mijn ouders. Echt, ze wisten er niets van: ik hád nou eenmaal heel veel boeken nodig op deze school. Dus sjouwde ik me halfdood, met alles, inclusief woordenboek en Bosatlas. Want hoe konden zij weten hoe het op deze school werkte? Ik had niet eens het besef dat zij zelf vroeger ooit ook… maar toen héétte het nog niet eens brugklas en wat wisten zij nou? Ze lieten me wijselijk gaan: sommige dingen kun je het best zelf ervaren.

De wereld ging een stukje open voor me, en elke dag leerde ik nieuwe dingen. De wereld draaide ook voornamelijk om MIJ, en het besef dat anderen nog meer wisten was er nauwelijks. Zeker ouders niet: ouders zijn voor thuis. Zakgeldverhoging, een beetje helpen met boekenkaften en vóór die eerste dag fijn meefietsen zodat ik de weg leerde kennen, maar verder stond ik op mezelf. Schooltoneel, in de stad hangen, koffiedrinken en vriendjes: eindelijk zelfstandig en groot

Lees meer...

Ouderbegeleiding?

OuderbegeleidingLeerlingen die vanaf de brugklas goed begeleid worden pakken het zelfstandig huiswerk maken eerder op dan bovenbouwers. Tegelijk kunnen ouders van brugklassers soms voor raadselen staan: hóe begeleid je ze dan goed? Op de basisschool was het nog te overzien, maar nu... Mag je wel begeleiden of rem je daarmee de zelfstandigheid? Is huiswerk geen taak van de school? Wat wordt er verwacht van jou, als ouder: sturen of loslaten? Als het aan het kind ligt, is dat laatste vaak het meest gewenst: ‘Ik weet het we-hel! Laat me nou!’ Er verandert echter niet alleen voor de ouders heel veel; ook de leerling heeft vaak een enorm scala aan indrukken en eisen te verwerken, tegelijk met alle puberperikelen en sociale nieuwigheden die spelen. En voor je het weet is de introductieperiode voorbij, gaat het tempo omhoog en dalen de cijfers…

Lees meer...

Bijles bijles bijles bijles bijles…

Studeren

Een hopeloos gemiddelde. Nog één schoolexamen en dan het Centraal. Rond deze tijd komt er altijd een rush aan inschrijvingen voor bijles, van leerlingen bij wie het kwartje eigenlijk net te laat is gevallen. ‘Oh shit, ik heb te weinig gedaan… Help!’ Het besef dat er nog precies drie-en-zeventig dagen resten om al die stof in je hoofd te stampen komt soms als een donderslag. Stom? Ach… Ik ken wel stommere acties. Aanpakken maar! Ik vind het altijd spannend om te zien hoe deze leerlingen omgaan met zo’n noodsituatie. Twee, drie bijlessen per week: daarmee kun je véél bereiken. Maar zonder de leerling lukt niets. Een enkeling zet een denkbeeldig luikje in zijn schedel open, en wacht bijna verveeld tot ik daar de kennis in zal gieten. De tweede reageert verbijsterd op het nieuws dat alleen het lezen van boeken (ik ben al op de hélft!) niet genoeg is voor het mondeling literatuur. Gaat het lukken deze twee zo te stimuleren dat ze er helemaal voor gaan? Want dán maken ze een redelijke kans. Zelfs met maar één bijles per week: door de ideale examenleerling te zijn. Die werkt nu elke dag (ook in het weekend) minstens een uur of drie geconcentreerd door en maakt oefeningen om de geleerde theorie gelijk toe te passen.

Lees de volledige column...

Tijd is geld

geldWat is voor jou de beste manier om te zorgen dat je af krijgt wat je je voorneemt… zonder in de stress te schieten? Hoe hol je jezelf niet voorbij en bereik je toch je doelen? Misschien heb je iets aan de manier die voor mij het best werkte tijdens het studeren!

Het is effectief je tijd te beschouwen als geld. Ongelimiteerd geld kunnen uitgeven is voor de meeste mensen net zo onmogelijk als dertig uren in een dag proppen. Je betaalt de rekening met hoge leenrentes, aanmaningen en schuldeisers… in beide gevallen. Een béétje slimmerik geeft niet meer uit dan hij heeft.

Als je dit toepast op je huiswerk: besteed daar elke dag in elk geval de minimumtijd aan. Lees de vorige column eens door om te berekenen hoeveel tijd dat is!

Lees de volledige column...

Kwestie van tijd…

klokHet kan soms een flinke schok zijn om te merken hoeveel tijd er aan huiswerk besteed moet worden… Heel wat leerlingen drijven op hun algemene ontwikkeling door de eerste jaren heen. In de bovenbouw komt ineens het besef dat er meer nodig is. Paniek! Cijfers kelderen, zelfvertrouwen daalt en de achterstand groeit evenredig.

Er zijn nogal wat leerlingen die er pas tijdens de huiswerkbegeleiding achterkomen dat er he-le-maal geen sprake is van een te moeilijke school, een te stomme docent of een verkeerde profielkeuze. Als de achterstand ingehaald is en het nieuwe werk gestructureerd wordt ingepland is het vaak alleen maar een kwestie van tijd. En nee… daarmee bedoel ik natuurlijk niet afwachten. Simpelweg meer tijd besteden aan dat huiswerk!

Waar haal je die tijd vandaan, naast al die andere dingen die moeten gebeuren? Probeer eerst een in kaart te brengen hoeveel tijd al dat huiswerk nu al kost. Neem een flinke periode: met twee weken kom je een eind. Niet smokkelen: wanneer je er nu de avond vóór het proefwerk nachtwerk van maakt tikken die uren ook aardig aan.  

Lees meer...

Workshop-thuis-in-school

Ervaring delen

Zaterdagochtend: de ene treinverbinding na de andere valt uit. Ik ben op weg naar het congres 'Thuis in School' dat J/M samen met Studiekring heeft georganiseerd in Houten. Wat omwegen later kan ik nog net de tweede helft van de lezing meepikken. Het bruist hier vervolgens de hele dag: honderden ouders die workshops volgen, de informatiemarkt bezoeken en tijdens de lunch druk napraten. Kinderpsycholoog Tischa Neve, opvoedcoach van J/M, krijgt de zaal lekker mee met alle tips en trucs van puberopvoeding. Het idee met je kind ook te communiceren via sms en MSN wordt breed lachend begroet (en ijverig genoteerd, zag ik). Tijdens de workshops wordt er enthousiast geoefend met gesprekstechnieken: hoe hou je het gesprek open? Hoe motiveer je? Ouders leren mindmappen en plannen om hun kind te helpen bij het huiswerk, en ook 'Slim met de computer' wordt druk bezocht. Tussen de ouders ook hier en daar docenten uit het voortgezet onderwijs met welkome bijdragen.

De behoefte aan huiswerkbegeleiding is groeiende, las ik ergens. Als ik op dit congres af ga geldt hetzelfde voor de behoefte aan kennis daarover, praktische handvatten waarmee je zelf aan de slag kunt. Achtergrondinformatie, uitwisseling van ideeën. Dit is samenwerking rond de leerling op zijn best!

Lees meer...

Ouderenkind

Studiekring helpt. Ook als je zelf je kind wilt begeleiden

Met de eerste rapporten in het vooruitzicht ontstaat vaak de noodzaak de resultaten onder de loep te nemen: heeft mijn kind iets extra’s nodig, kan ik dit als ouder zelf geven of heb ik daar hulp bij nodig?

Op alle vestigingen wordt op dit moment hard gewerkt om in te spelen op die hulpvraag. De jaarlijkse hausse aan inschrijvingen na de eerste rapporten proberen we altijd graag te reguleren door de Open Avonden in november.
Dit jaar willen we tijdens die avonden ook graag onze kennis en ervaring delen met ouders die wat meer praktische informatie zoeken om hun kind te begeleiden. Als landelijk instituut willen we ons sterk maken om het talent in élk kind boven te laten komen, op welke manier dan ook. Workshops op scholen, het landelijk congres voor ouders ‘Thuis in School’ samen met opvoedblad J/M: Studiekring is volwassen geworden.

Lees meer...

Den-Haag-Huiswerkbegeleiding-3

Leerlingmeeuw

Het schooljaar is weer begonnen. In afwachting van de leerlingen voor de huiswerkbegeleiding vul ik de nagelnieuwe dossiers in als mijn oog valt op een meeuw bij de tuindeuren achter me. Hij staat ongeduldig te trappelen op de mat, gluurt nieuwsgierig naar boven. Ik krijg het gevoel dat hij zo naar binnen zal stappen als ik open zou doen, dus ik loop om. Ik kan hem dicht naderen, hij lijkt totaal niet bang maar als ik hem naar achteren jaag stopt zijn vlucht op anderhalve meter hoogte… mankeert hij iets? Hij neemt onverstoorbaar zijn plaatsje op de mat weer in, en ik besluit hem even te laten. Het lijkt een gezonde volwassen meeuw, en onze tuin is lang genoeg voor de aanloop die hij nodig heeft, als hij de juiste richting zou kiezen. Zodra ik echter weer achter mijn bureau zit knalt hij met een enorme bonk tegen de ruit. En weer. En wéér.

Lees meer...

Eindfeest_Den_HaagAandacht is een grote vliegenmepper

Soms verbeeld ik me boven de gebogen hoofden van de leerlingen een vechtpartijtje: hier en daar duikt er een duiveltje op dat ‘vakààààntie!’ schreeuwt en oh, wat is dat lastig te negeren. Gedraai op de stoel, te lang boven dezelfde bladzijde hangen, eindeloos geroer in de theebeker. Het studeerengeltje dreigt het onderspit te delven. ‘Nog even, concentreer je, je hoeft nog maar een week’, probeert het nog, maar nee: ‘Vakààààntie!’. Dit gaat niet goed. Tijd voor een bemoedigend woordje? Of een belangstellende vraag? Misschien werkt een duidelijke opdracht beter, en een van de docenten past graag een schrikeffect toe: ‘Zo, ik ga je overhoren’. Da’s echt wakker worden, een vliegenmepper om het duiveltje weg te jagen!
Concentratie is een lastig iets, en wie er geen problemen mee heeft kan zich vaak niet goed voorstellen hoe moeilijk zo’n gevecht kan zijn. Vooral de laatste weken voor het einde van het schooljaar heb ik mateloze bewondering voor de leerlingen: superhard werken terwijl het strand lokt verdient een reuze schouderklop!
Hoe heerlijk het buiten ook is, de een na de ander vraagt om een extra dagje, of bijles, of nóg een overhoring. Hierna past niets anders dan die welverdiende vakantie, eindelijk.

Al die drukte duwde mijn weemoed een beetje weg. Voor het eerst heb ik afscheid moeten nemen van een heel groepje leerlingen waarbij ik me zo betrokken ben gaan voelen: ‘onze’ eindexamenkandidaten. Ze hebben zich het afgelopen jaar geweldig voorbereid en hun inspanningen zijn beloond, maar oh, wat zal ik ze missen in september! Een beetje troost en een beetje trots haalde ik dan maar uit ons tas-aan-de-vlag-ritueel. Voor elke leerling die zijn doel had behaald hing ik er weer een tasje bij, en ‘overgaan’ was daarbij net zo belangrijk als ‘leren plannen’. De eerste tassen echter waren voor de schoolverlaters. De top bereikt, soms vanuit een heel diep dal… die ervaring is minstens zo belangrijk voor de toekomst. Lieve kanjers, het ga jullie goed!

Evert_de_Vos

Cijfers gluren

Column door: Evert de Vos, hoofdredacteur J/M voor Ouders

Mijn zoon heeft de vervelende gewoonte om alleen zijn goede cijfers te melden. Zo worden wij langzaam maar zeker in slaap gesust, om bij het eerstvolgende rapport vaak ruw wakker te schrikken. Niet dramatisch hoor, maar er staan meestal toch wel wat onvoldoendes op zo'n tussentijdse rapportage.

Nu kan ik me deze cijferprivacy ook wel voorstellen. Slechte cijfers betekenen mopperende ouders en  vooral minder voetballen buiten, minder tv-kijken en minder gamen. En natuurlijk ook meer overhoringen, meestal net op het moment dat er een spannende voetbalwedstrijd op tv is. In zijn ogen neemt de kwaliteit van leven dan enorm af.

Lees meer...

van_winterdip_naar_eindsprint

Van winterdip naar Eindsprint!

Narcisjes in de vensterbank, de eerste blauwe druifjes op mijn bureau… de afgelopen weken zijn er verschillende pogingen gedaan het wintergevoel weg te werken. En elke keer zaten we weer met een te dunne jas op de fiets en werden de handschoenen teruggepakt uit de la. De winter is bij ons een periode van saaiheid, de stijgende lijn vasthouden en gestaag doorwerken. Als begeleider moet je alert zijn dat die saaiheid niet te veel wordt. De boog moet gespannen blijven en dat is voor sommige leerlingen best moeilijk. De groeikracht van het voorjaar zorgt ook binnenshuis voor stap voor stap meer actie, en dat is in andere jaren altijd een mooie voorbereiding op het laatste stuk van het schooljaar geweest. Een natuurlijk hulpje om er steeds meer schepjes bovenop te gaan doen, als voorbereiding op de eindsprint!

Lees meer...