Brugklasserwijsheid

Elk jaar komt het terug als ‘nieuwsthema’: de rugklachten door zware boekentassen. Bij mij roept het een herinnering-met-een-glimlach op. Ooit, vlak voor mijn eerste brugklasschooldag, een discussie met mijn ouders. Echt, ze wisten er niets van: ik hád nou eenmaal heel veel boeken nodig op deze school. Dus sjouwde ik me halfdood, met alles, inclusief woordenboek en Bosatlas. Want hoe konden zij weten hoe het op deze school werkte? Ik had niet eens het besef dat zij zelf vroeger ooit ook… maar toen héétte het nog niet eens brugklas en wat wisten zij nou? Ze lieten me wijselijk gaan: sommige dingen kun je het best zelf ervaren.

De wereld ging een stukje open voor me, en elke dag leerde ik nieuwe dingen. De wereld draaide ook voornamelijk om MIJ, en het besef dat anderen nog meer wisten was er nauwelijks. Zeker ouders niet: ouders zijn voor thuis. Zakgeldverhoging, een beetje helpen met boekenkaften en vóór die eerste dag fijn meefietsen zodat ik de weg leerde kennen, maar verder stond ik op mezelf. Schooltoneel, in de stad hangen, koffiedrinken en vriendjes: eindelijk zelfstandig en groot

En af en toe ook behoorlijk eenzaam en klein. Ik had geluk met een omhullende school en een betrokken mentor. Maar achteraf gezien had ik vooral veel aan mijn ouders: ze gaven me vrijheid maar binnen die warme gezinsstructuur was huiswerkmaken vanzelfsprekend, en overhoren een must. Uitleg konden ze me ook nog wel geven als ik ergens vastliep, en lukte dat niet dan was het een kwestie van samen alles bestuderen tot we eruit waren. Samen bespreken. De verhouding veranderde: de eerste stap naar de volwassen gelijkwaardigheid van later.

De overstap van basisschool naar brugklas is enorm. Pas later besefte ik dat de verandering ook voor mijn ouders gold: hoe blijf je bijdragen aan de ontwikkeling van een puber die nauwelijks inzicht heeft, maar wel een enorme drang naar vrijheid en zelfstandigheid? Hoe blijft de gezinssfeer harmonieus zonder de schoolresultaten te laten kelderen; hoe krijg je jouw kind rechtop door die chaotische puberteit terwijl je alle beren op de weg herkent? Mijn ouders lieten me los waar het kon, en stuurden me bij waar het moest. Da’s knap. Daarom, voor Moeder- en Vaderdag tegelijk: Chapeau!

Meer over dit onderwerp horen? Kom naar Gabriella’s lezing ‘De Kracht van je Kind’ tijdens de workshopavonden van J/M voor ouders en Studiekring deze maand, en leer je kind optimaal begeleiden tijdens de overstap naar de brugklas!