De mazzel van moeilijk

Sommige ouders lijkt alles mee te zitten. Hun kinderen doen het perfect op school zonder bemoeienis. Het ene na het andere mooie rapport komt op het stapeltje en de grootste zorgen lijken zaken als de voor- en nadelen van een extra vak voor het examen. Of de beste studiekeuze wanneer je overal goed in bent. Misschien stoort een ouder zich aan een kind dat niets uitvoert, maar als er dan toch zevens worden gehaald is het eigenlijk overbodig om te zeuren. Voor andere ouders lijken die verhalen soms luxeproblemen. Wat doe ik fout, dat het bij mij zo lastig gaat? Waarom heeft mijn kind alle pech?

Pech… da’s breed. Van ontwikkelingsproblematiek en leerstoornissen tot heftig puberen, scheidingsellende en verkeerde vrienden. Van nét die docent treffen die tegen een burn-out  aan zit tot zelf geveld worden door Pfeiffer of een been breken. Bij sommige kinderen lijkt het zich te stapelen: er is altijd wat. En met pijn en moeite wordt er een fractie bereikt van wat de ander zomaar komt aangewaaid.

Vergis je niet. Van de groep leerlingen die zonder moeite het diploma haalt struikelt een gedeelte alsnog tijdens de vervolgstudie.. en juist omdat het eerder NIET moeilijk was. Twee dingen zijn niet geleerd: hard werken en studievaardigheden. Nooit eerder nodig geweest. Ook binnen het voortgezet onderwijs zie je hetzelfde verschijnsel: bij huiswerkbegeleiding tref je vaak bovenbouwers die hulp nodig hebben, terwijl tot voor kort alles juist zo moeiteloos leek. Ineens gaat het mis, en voor je het weet heb je achterstanden in verschillende vakken, volgt de dreiging van doublures of afzakken naar een lager niveau. Juist bij oudere leerlingen en studenten dringt het vaak maar langzaam door dat de enige remedie een verandering van studieaanpak is: meer tijd investeren en de leermanieren verbeteren.

Wat dat betreft heeft de basisscholier of brugklasser met problemen een groot voordeel, mits de juiste hulp wordt gegeven. Hoe jonger een leerling de beste studieaanpak leert kennen, hoe sneller en eenvoudiger deze een gewoonte wordt. Waardoor de hulp juist vaak na de eerste jaren niet meer nodig is… de leerling kan het zelf. De rest van de schooltijd en tijdens de vervolgstudie. Wie heeft er dan mazzel?