Van winterdip naar Eindsprint!

Narcisjes in de vensterbank, de eerste blauwe druifjes op mijn bureau… de afgelopen weken zijn er verschillende pogingen gedaan het wintergevoel weg te werken. En elke keer zaten we weer met een te dunne jas op de fiets en werden de handschoenen teruggepakt uit de la. De winter is bij ons een periode van saaiheid, de stijgende lijn vasthouden en gestaag doorwerken. Als begeleider moet je alert zijn dat die saaiheid niet te veel wordt. De boog moet gespannen blijven en dat is voor sommige leerlingen best moeilijk. De groeikracht van het voorjaar zorgt ook binnenshuis voor stap voor stap meer actie, en dat is in andere jaren altijd een mooie voorbereiding op het laatste stuk van het schooljaar geweest. Een natuurlijk hulpje om er steeds meer schepjes bovenop te gaan doen, als voorbereiding op de eindsprint!

Ook tijdens de huiswerkbegeleiding valt de verlengde winterdip op: ik heb het gevoel alsof ik het voorjaar heb overgeslagen nu de tuindeuren eindelijk open kunnen. Het voorzichtige voorjaarsgevoel wordt echter razendsnel opzij geduwd door de kalender: het is april! Die eindsprint begint NU!

Binnen een week draait de sfeer, worden de echte schoolweken tot de zomervakantie geteld in de agenda’s. Waar leerlingen eerst ongelovig keken als we het leerwerk voor examen of eindproefwerk inplanden (maar het is nog wínter!) ontstaat nu begrip. Hoe idioot het eerst ook leek, het is inderdaad al bijna zomer en gelukkig maar dat er vooruitgewerkt is, want nu komen er ‘ineens’ onverwachte werkstukken, inhaaltoetsen en veranderende profielkeuzes bij! Het heerlijke van zo’n lange saaie winter is dat de planning en structuur vanzelfsprekend is geworden voor de meeste leerlingen. De meeste hiaten zijn weggewerkt en iedereen is klaar voor de extra actie, dus ik heb er alle vertrouwen in. We gáán ervoor!